Το έργο- project Agrippa- A book of the dead του William Gibson έχει μια περίεργη ιστορία. Ανατρέχοντας σε αφηρημένες εικόνες και μνήμες από την παιδική του ηλικία και κυρίως από τον πατέρα που έχασε πολύ μικρός -μόλις στα 6 του- ο συγγραφέας επιχειρεί να κάνει ένα μελαγχολικό σχόλιο πάνω στην πτητική και ελισσόμενη φύση των αναμνήσεων. Πέρα από τη γραφή του εξελίσσει αυτή την πρόθεση και στο μέσο διάδοσης αυτής γράφοντας αρχικά το ποίημα σε μια δισκέτα αυτοκαταστρεφόμενη μετά την πρώτη της ανάγνωση σε υπολογιστή. Ως μέρος μιας λογοτεχνικής-εικαστικής εγκατάστασης σε συνεργασία με τον εικαστικό Dennis Ashbaugh μετά τη δισκέτα κυκλοφορούν και κάποια- άγνωστο πόσα και που πλέον βρίσκονται- αντίτυπα ενός ιδιόμορφου artist’s book του Ashbaugh όπου το ποίημα εγγράφεται με τη μορφή γεννετικού κώδικα. Η μοναδική φορά που το ποίημα είναι ορατό και προσβάσιμο είναι το Δεκέμβρη του 1992, την ημέρα της επίσημης παρουσίασής του. Από τότε και μετά τα ίχνη του θεωρητικά χάνονται – καθώς ακόμα και ο ίδιος ο συγγραφέας ομολογεί ότι δεν έχει υπό την κατοχή του κάποια δισκέτα- και εντοπίζεται ενίοτε μόνο στο διαδίκτυο από φανατικούς αναγνώστες του συγγραφέα που το ακούν αυτή την μία φορά και το διαδίδουν στη συνέχεια κατά βούληση. Όπως αναφέρει στο site του και ο ίδιος ο Gibson το κείμενο δραπέτευσε στον κυβερνοχώρο και απέκτησε πλέον δική του ζωή.
Καθώς ήδη έχουν περάσει 20 χρόνια από την πρώτη διαφυγή του Agrippa και προκειμένου να αποφευχθούν τυχόν παραφράσεις και ανακρίβειες το ποίημα πια μπορεί κανείς να το βρει και στο επίσημο site του Giblson απ’ όπου δανείστηκα το πρώτο του μέρος:
AGRIPPA
(A Book of The Dead)
by William Gibson
I hesitated
before untying the bow
that bound this book together.
A black book:
ALBUMS CA. AGRIPPA
Order Extra Leaves By Letter and Name
A Kodak album of time-burned
black construction paper
The string he tied
Has been unravelled by years
and the dry weather of trunks
Like a lady’s shoestring from the First World War
Its metal ferrules eaten by oxygen
Until they resemble cigarette-ash
Inside the cover he inscribed something in soft graphite
Now lost
Then his name
W.F. Gibson Jr.
and something, comma,
1924
Then he glued his Kodak prints down
And wrote under them
In chalk-like white pencil:
«Papa’s saw mill, Aug. 1919.»
A flat-roofed shack
Against a mountain ridge
In the foreground are tumbled boards and offcuts
He must have smelled the pitch,
In August
The sweet hot reek
Of the electric saw
Biting into decades
Next the spaniel Moko
«Moko 1919″
Poses on small bench or table
Before a backyard tree
His coat is lustrous
The grass needs cutting
Beyond the tree,
In eerie Kodak clarity,
Are the summer backstairs of Wheeling,
West Virginia
Someone’s left a wooden stepladder out
«Aunt Fran and [obscured]»
Although he isn’t, this gent
He has a «G» belt-buckle
A lapel-device of Masonic origin
A patent propelling-pencil
A fountain-pen
And the flowers they pose behind so solidly
Are rooted in an upright length of whitewashed
concrete sewer-pipe.
Daddy had a horse named Dixie
«Ford on Dixie 1917″
A saddle-blanket marked with a single star
Corduroy jodhpurs
A western saddle
And a cloth cap
Proud and happy
As any boy could be
«Arthur and Ford fishing 1919″
Shot by an adult
(Witness the steady hand
that captures the wildflowers
the shadows on their broad straw hats
reflections of a split-rail fence)
standing opposite them,
on the far side of the pond,
amid the snake-doctors and the mud,
Kodak in hand,
Ford Sr.?
And «Moma July, 1919″
strolls beside the pond,
in white big city shoes,
Purse tucked behind her,
While either Ford or Arthur, still straw-hatted,
approaches a canvas-topped touring car.
«Moma and Mrs. Graham at fish hatchery 1919″
Moma and Mrs. G. sit atop a graceful concrete arch.
«Arthur on Dixie», likewise 1919,
rather ill at ease. On the roof behind the barn, behind him,
can be made out this cryptic mark:
H.V.J.M.[?]
«Papa’s mill 1919″, my grandfather most regal amid a wrack of
cut lumber,
might as easily be the record
of some later demolition, and
His cotton sleeves are rolled
to but not past the elbow,
striped, with a white neckband
for the attachment of a collar.
Behind him stands a cone of sawdust some thirty feet in height.
(How that feels to tumble down,
or smells when it is wet)
πληροφορίες για το έργο:
http://agrippa.english.ucsb.edu/category/the-book-subcategories/variant-photos
